Atlas de Xeografía Interior é un percorrido polas diferentes etapas da depresión: dende o momento do recoñecemento de que dalgunha maneira hai que lle pór remedio para curar, ao exame interior, a sorpresa de descubrir o funcionamento defectuoso do meu cerebro, até chegar á terapia e á esperanza. É un libro de poemas escrito totalmente espido, sen trampas e comprometido coa miña liberdade persoal e expresiva. Aparecen as lembranzas da infancia, a morte, problemas sociais que me preocupan, a impresión ao visitar vellas paisaxes, o redescubrimento persoal e a felicidade como obxectivo. Non hai puntuación nin maiúsculas porque no pensamento da depresión as ideas corren e amontóanse sen pausas e sen freo. É un libro sobre min, e sobre ti.

____