A complexa figura de Borís Pasternak non foi comprendida practicamente ata os nosos días. Poeta por encima de todo, tradutor ao ruso de Rilke, Verlaine e Shakespeare, foi acusado e postergado pola súa escritura «individualista».O doutor Zhivago non é unha novela contrarrevolucionaria nin terxiversa as ideas da revolución. Describe nela Pasternak, sen abertas intencións polémicas, a vida dunha «testemuña» dunha das épocas máis tráxicas da historia rusa. Só a comezos de 1988 esta novela foi publicada en Rusia.

Yuri Andréyevich xamais podería esquecer a primeira vez que viu a Larisa Fiódorovna na habitación daquel hotel decadente. Alí, sumido na penumbra, o mozo Zhivago sentiu devastado por unha forza ignota que oprimiu o seu corazón. A visión daquela moza atormentada marcaría o seu destino, presaxio dun futuro preñado de estraños e suxestivos encontros entre ambos que desembocarían nunha relación tempestuosa, protagonistas dun amor imposible, tráxico e apaixonado no marco dunha Rusia desgarrada violentamente pola Revolución de 1917 e o advenimiento dunha nova orde. Desde que en 2010 Galaxia Gutenberg publicase O doutor Zhivago por primeira vez en tradución directa do ruso (ata entón, as traducións existentes eran do italiano), a versión de Marta Rebón cultivou multitude de eloxios e permitiu aos lectores en español apreciar a inmensa riqueza literaria dunha das novelas clásicas de todos os tempos.

Pasternak, Borís
(Moscova, 1890-Peredelkino, 1960). Poeta, novelista e tradutor (Rilke, Verlaine e Shakespeare), foi unha das voces máis senlleiras da literatura rusa do século XX. 

Ademais de Doutor Zhivago, a súa primeira e única novela, salientan os seus poemarios A miña irmá a vida (1922) e O segundo nacimento (1931).

Morreu marxinado polas autoridades soviéticas despois de que o obrigasen a rexeitar o Premio Nobel de Literatura en 1958, e sen comprender que estas o tratasen como un inimigo, cando o seu único delito fora “mostrar ao mundo as belezas do seu país”.

___