De Bf109 is een van de beroemdste jachtvliegtuigen van de Luftwaffe uit de Tweede Wereldoorlog; er werden meer dan 33.000 exemplaren in de meest diverse uitvoeringen geproduceerd. Tot de sterke kanten van de Bf109 behoorden zijn goede stijgvermogen en zijn acceleratie in duikvlucht. De Bf109 G-modellen, die vanaf de zomer van 1942 werden gebouwd, vertoonden enkele opvallende verschillen in vergelijking met hun voorganger, de Bf109. De G-5/G-6 beschikte over een MK 151/20 mm kanon dat doorheen de motoras kon vuren. Boven op die motor waren twee MG 131 gemonteerd. De patronengordels van de opgevoerde bewapening vergden een aerodynamische aanpassing op de motorkap, wat de machine zijn kenmerkende 'bulten' opleverde. Vanaf maart 1943 en tot het einde van de oorlog werd de G-6 op alle fronten massaal ingezet. Latere productieloten van de Bf109 G-6 kregen de vaste achterste cokpitkoepel uit één stuk die de zichtbaarheid naar achter aanmerkelijk verbeterde. Een nog latere toevoeging betrof het verhoogde verticale staartvlak, inclusief een verhoogd richtingsroer met groter oppervlak. Met 13.000 stuks was de G-6 het meest gebouwde type van de Bf109.