Collectors item (deze DVD verscheen nooit eerder in de handel) 

Wie dacht dat Alex Agnew na Larger than Life van een verdiende rust zou genieten, heeft het mis. Vanaf september 2011 stoomde Alex zich opnieuw klaar om z’n mening over de wereld te ventileren. De show ging in première in februari 2012. En dat het een donkere show is geworden, omdat Alex zich enorm ergert aan het Big Brother gevoel dat ons vandaag omringt. De overheid die de hele tijd maar uitmaakt wat goed of slecht is voor ons, de goegemeente die meent mensen te mogen maken of kraken, mediawatchers die ons bepaalde richtingen uitsturen. Over de gestoorde vorm van sociale controle die vreem genoeg samen gaat met een vorm van apathie. Wij zijn niet langer generatie x, maar generatie niks. Wij hebben zo weinig om handen dat het leven van een ander ons vermaak wordt. De titel van deze show werd daarom ‘Interesting Times’. Genoemd naar de vloek die de Chinezen uitspreken over iemand die ze onheil toewensen: “May you live in interesting times.”

De Pers over Interesting Times

“En het mag gezegd, wellicht is dit het meest complete wat Agnew ooit maakte. Typisch van stijl, meer van hetzelfde, maar breder en intelligenter. Omdat Agnew is wie hij is: geboren voor het podium, een rasverteller, een man met een lichaam van elastiek, een brulboei die alle registers en stemmen aan kan en bovenal iemand die de gave bezit om pijlen op alles en iedereen af te schieten en daar vlotjes mee weg te komen. Een “audience pleaser” met een angel. En dat twee uur lang, zonder te vervelen. “Interesting Times” bevestigt wat we eigenlijk al wisten: Alex Agnew is een raspaard met forse ballen. Hij borduurt voort op hetzelfde thema, maar hij doet dat met nieuw garen, nog altijd scherp van textuur, maar met iets meer kleur. The New Agnew. Interessante tijden zijn het.” (VRT-De Redactie 16-02-2012)

“Maar deze man moét zeggen wat er op zijn lever ligt, wat hem bezwaart in de wereld. Dat is de taak die hij zich als stand-up comedian gesteld heeft, en hij wil daarin ook geen enkel compromis sluiten.” (De Standaard – 18-02-2012)

“Zo bikkelhard is de mindfuck die hij uiteindelijk pleegt. Agnew twijfelde of hij het nog kon, grappig zijn. Wel, hij is rijper, harder, venijniger en sluwer geworden. In een decor dat op comic-achtige wijze de Apocalyps verbeeldt, is deze getatoeëerde superkracht als de ingeslagen krater, de ground zero. Need we say more?!” (DeMorgen 20-02-2012)