In het middeleeuwse Friesland, dat zich uitstrekte van de Zuiderzee tot aan de Wezer en zich onderscheidde van de buren in taal, cultuur en bestuur, trad het geschreven woord in de dertiende eeuw buiten kerk en klooster. Verhalende bronnen, oorkonden en handschriften, muurschilderingen en ornamentiek, maar ook de taal zelf, onthullen welke ingrijpende gevolgen dit heeft gehad voor de overgang van een cultuur die gebaseerd was op mondelinge tradities naar een schriftcultuur. Deze nieuwe situatie, vooral gecre erd door geestelijken, droeg bij tot een grotere samenhang in bestuur en recht, maar ook aan de verbeelding van de Friese identiteit.