Deze illustratie laat een oude griek zien die met een twintigste eeuws wetenschappelijk instrument geconfronteerd wordt. Deze antieke Griek illustreert de sprong die de wetenschap gemaakt heeft. Het is een antiek figuur die als wetenschapper of dokter vaker voorkomt in zijn oeuvre ( zie laatste illustratie)

De prent is ingelijst ( niet te zien op de foto"s )

René Vincent is geboren in Bordeaux maar verhuisde al op vijfjarige leeftijd naar Parijs. Zijn vader was een in die tijd bekend publicist die schreef onder de “nom de plume” van Pierre Mael. De jonge René had echter besloten dat hij architect wilde worden en studeerde aan de École Nationale des Beaux-Arts. In zijn vrije tijd maakte hij al tekeningen teneinde zijn toelage wat rianter te maken. Zijn werk werd al snel populair en hij begon ook boeken te illustreren.

Zijn tekeningen waren strak en zonder poespas. Wel werd zijn werk verlucht met voluptueus vrouwelijk schoon, een element dat zelden haar uitwerking miste.

De faam van Vincent buiten Frankrijk groeide. Hij trad in de reislustige voetsporen van zijn vader. René Vincent beproefde zijn geluk in Amerika. Inmiddels had hij contracten met “Harper’s Bazaar” en “The Saturday Evening Post”, in die tijd uiterst prestigieuze bladen. Deze samenwerking zou maar liefst 25 jaar duren.

Ook in Amerika was Vincent veel gevraagd. Hij werkte vanuit New York en zijn opdrachtgevers zaten verspreidt in verschillende delen van Amerika. Hij voelde zich duidelijk thuis in Amerika en sprak bijna accentloos Engels. In 1910 trouwde Vincent met Suxanne Locquet, de dochter van de directeur van de Franse rijksdienst die de inrichting van de burelen van de Franse overheidsinstellingen verzorgde. Het echtpaar liet in Parijs, in een sjiek gedeelte van het Bois de Boulogne, een fraai huis bouwen. Zijn schoonvader zal ongetwijfeld bij de inrichting geholpen hebben. Onder het huis bevond zich een garage, voor die tijd een bijzonderheid.

Vincent had alles mee. De opdrachten van de diverse autofabrikanten stroomden binnen en ook in het sociale circuit was hij een graag geziene gast. In levende lijve was Vincent het evenbeeld van de mannelijke types uit zijn illustraties. Tot in de perfectie gekleed en van middelmatige lengte. Zij gevoel voor humor was algemeen bekend en vaak is dit ook terug te zien in zijn tekeningen.

De kroon op zijn werk was zijn benoeming tot President van het Verbond van Ontwerpers en Artiesten. In deze functie was hij voorvechter voor auteursrechten voor zijn leden, een streven waarin hij eveneens succesvol was.